1- کلینی از احمد بن محمد کوفی، از علی

بن حسن میثمی، از عباس بن هلال شامی

غلام ابوالحسن علی بن موسی(ع ) نقل

کند که گوید: شنیدم امام رضا(ع ) می فرمود:

هرگاه بندگان گناهی نو مرتکب شوند که پیش

از این مرتکب آن نمی شدند خداوند بلایی برای

شان آورد که پیش از آن نمی شناختند

2- کلینی گوید: تنی چند از اصحاب ما از سهل

بن زیاد، از علی بن اسباط، از ابن عرفه، از

ابوالحسن (ع ) نقل کنند که فرمود: خداوند

عزّوجلّ در هر روز و شب ندا دهنده ای دارد

که فریاد می زند: ای بندگان خدا دست از

نافرمانی خدا بدارید، دست از نافرمانی خدا

بردارید، زیرا اگر نبود وجود حیوانات چرنده و

کودکان شیرخواره و پیران خمیده هر آینه چنان

عذابی بر شما فرو می ریخت که همه شما

را خرد و نابود کند

3- صدوق از فقیه مروزی،

از ابوبکر بن محمد نیشابوری، از عبدالله بن

احمد طایی، از پدرش، از امام رضا، از پدرانش،

از علی (ع ) نقل کند که آن حضرت فرمود:

رسول خدا(ص ) فرمود: خداوند تبارک و تعالی

می فرماید: فرزند آدم، چه چیز تو را با من به

انصاف آورد، که با نعمت ها به تو محبت می کنم

و تو با نافرمانی ها (گناهان ) به من دشمنی ؟

خیر من به تو نازل و شرّ تو به من بالا می آید و

پیوسته فرشته ای بزرگوار در هر روز و شب کاری

زشت از تو را نزد من آورد، ای فرزند آدم، اگر وصف

خود از غیر خود می شنیدی و نمی دانستی وصف

شده کیست، بی شک به دشمنی و کینه

او شتاب می گرفتی

4- و به همین اسناد گوید: رسول خدا(ص ) فرمود

خداوند تبارک و تعالی فرموده است : فرزند آدم،

مباد گناه مردم از گناه خود فریبت دهد و نعمت

مردم از نعمت خدا بر تو، مردم را از رحمت خدا

که آن را برای خود امید داری، ناامید مکن

5- صدوق از محمد بن احمد بن حسین بن

یوسف بغدادی، از علی بن محمد بن عینیه،

از دارم بن قبیصه از حضرت رضا(ع) از پدرش،

از پدرانش از علی (ع ) نقل کند که فرمود:

پیامبر خدا(ص ) فرمود: آن که از گناه توبه کند

چون کسی است که هیچ گناهی نداشته

6- صدوق از حاکم حسین بن احمد بن صولی،

از ابوذکوان، از ابراهیم بن عباس، از امام رضا(ع )

نقل کند که فرمود: گناهان کوچک (صغیره )

راههایی به گناهان بزرگ (کبیره )اند و هر که

به خاطر اندک از خدا بیم ندارد از او در بسیار

نیز نترسد، و اگر نبود که خداوند با بهشت و

دوزخ مردم را بیم داده است، بر آنان واجب

بودن اطاعت او کرده، گرد نافرمانی اش نگردند

که او صاحب نعمت و فضل بر ایشان است و

آنچه سزاوار آن نبوده اند، ابتداء از إنعام خود

ارزانی شان داشته ***

1- اصول کافى 2/ 275.

2- اصول کافى 2/ 276.

3- عیون اخبار الرضا 2/ 28.

4- عیون اخبار الرضا 2/ 29.

5- عیون اخبار الرضا 2/ 74.

6- عیون اخبار الرضا 2/ 180.