رسیدن به حیات طیبه

«مَنْ عَمِلَ صَالِحًا مِّن ذَکَرٍ أَوْ أُنثىَ‏ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْیِیَنَّهُ

حَیَوةً طَیِّبَةً  وَ لَنَجْزِیَنَّهُمْ أَجْرَهُم بِأَحْسَنِ مَا کَانُواْ یَعْمَلُون‏

هر کس عمل صالحی را انجام دهد، چه مرد باشد، چه زن در

حالی که ایمان دارد، حتماً زندگی پاک و پسندیده‌ای زنده‌اش

می‌داریم. قطعاً مزدشان را نیکوتر از آنچه که انجام

داده‌اند، پاداش خواهیم داد

 سوره مبارکه نحل آیه 97

از حضرت امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) در مورد مراد خداوند

از آیه‌ی «فَلتُحیینَّه حیاةً طیبةً»، سؤال کردند. ایشان در

جواب فرمودند: مراد قناعت است

تفسیر نورالثقلین  عروسی حویزی

مشمول رحمت الهی شدن

«فَأَمَّا الَّذِینَ ءَامَنُواْ وَ عَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ فَیُدْخِلُهُمْ رَبهُُّمْ

فىِ رَحْمَتِهِ

اما کسانی که ایمان آوردند و عمل صالح انجام دادند،

پروردگارشان آنان را رحمت خود داخل می‌کند

 سوره مبارکه جاثیه آیه 30

در این آیه ایمان و عمل صالح شرط داخل شده در

رحمت الهی معرّفی شده و این رحمت الهی دنیا و

آخرت را شامل است. دخول رحمت در دنیا مغفرت و

ذنوب، وفور نعمت، رفع بلیات، کشف کربات، قضاء

حاجات، توفیق عبادات و حفظ از خطرات است اما در

آخرت آسان شدن حساب، سنگین شدن نامه‌ی اعمال

نیک، عبور از صراط و دخول بهشت می باشد

اطیب البیان فی تفسیر القرآن نوشته ی عبدالحسین  طیب

رستگاری

«قَد أفلح المؤمنون

به تحقیق اهل ایمان رستگار شدند

 سوره مبارکه مومنون آیه 1

علاّمه طباطبائی (ره) با استناد به قول راغب اصفهانی

در معنای «فلاح» می‌نویسد:

«کلمه فلاح به معنای ظفر یافتن، به دست آوردن و رسیدن

به آرزو است؛ این به دو نحو است: یکی دنیوی: امّا ظفر دنیوی

، رسیدن به سعادت زندگی، به چیزی که زندگی را گوارا

می‌سازد و در درجه اول بقاء و سپس توانگری و عزت است.

امّا ظفر اخروی در چهار چیز خلاصه می‌شود، بقایی که فنا

نداشته باشد، غنایی که دستخوش فقر نشود، عزتی که آمیخته

با ذلت نباشد و علمی که منسوب به جهل نباشد  پس اگر

دست یابی به سعادت را فلاح خوانده‌اند، به این عنایت است

که موانع را شکافته، کنار می‌زند رخسار مطلوب را نشان می‌دهد

 تفسیر المیزان

بهترین بندگان خدا شدن

«إِنَّ الَّذِینَ ءَامَنُواْ وَ عَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ أُوْلَئکَ هُمْ

خَیرُْ الْبرَِیَّة

 کسانیکه ایمان آوردند و عمل صالح انجام داند همانا بهترین بندگانند

 سوره مبارکه بینه آیه 7

پوشاندن لغزشها و اصلاح کارها

«وَ الَّذِینَ ءَامَنُواْ وَ عَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ وَ ءَامَنُواْ بِمَا نُزِّلَ عَلىَ‏ محَُمَّدٍ

وَ هُوَ الحَْقُّ مِن رَّبهِِّمْ  کَفَّرَ عَنهُْمْ سَیَِّاتهِِمْ

وَ أَصْلَحَ بَالهَُم

 کسانی که ایمان آورده و عمل صالح انجام داده‌اند و به آنچه

بر محمد (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم ) نازل شده که حق از سوی

پروردگارشان، ایمان آوردند، خداوند گناهانشان را می‌بخشد

و کارهای‌شان را اصلاح می‌کند

 سوره مبارکه محمد آیه 2

محبوبیت در دلها

«إِنَّ الَّذِینَ ءَامَنُواْ وَ عَمِلُواْ الصَّلِحَاتِ سَیَجْعَلُ لهَُمُ الرَّحْمَانُ وُدًّا

کسانی که ایمان آورده و کارهای صالح را انجام داده‌اند خدای

رحمان برای آنها محبتی قرار خواهد داد 

سوره مبارکه مریم آیه 96

مشمول تشکر الهی شدن

«فَمَن یَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحَاتِ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلَا کُفْرَانَ لِسَعْیِهِ

وَ إِنَّا لَهُ کَتِبُونَ

 هر کس عمل صالحی را انجام دهد و مؤمن باشد، کوشش

او مورد ناسپاسی قرار نمی‌گیرد بلکه ما برای او ثبت می کنیم

 سوره مبارکه انبیا آیه 94

اثرات اجتماعی ایمان

ایمان علاوه بر اینکه بر فرد مؤمن برکات و فوایدی را به همراه می آورد

در صحنه‌ی اجتماع نیز منشأ اثر بوده و در راه تحکیم پیوندهای اجتماعی

و تقویت روح زیست جمعی نقش بسیار مهمی را می تواند ایفاء کند.

شهید مطهری در این زمینه می نویسد:

«آن چیزی که بیش از هر چند، حق را محترم، عدالت

را مقدس، دلها را به یکدیگر مهربان و اعتماد متقابل را

میان افراد برقرار می‌سازد تقوا و عفاف را تا عمق جان

و وجدان آدمی نفوذ می‌دهد، ارزشهای اخلاقی

را اعتبار می‌بخشد و همه افراد را مانند اعضای

یکدیگر به هم پیوند می‌دهد، ایمان مذهبی است.

انسان امروزی به جهت خالی بودن از ایمان برای

رفع مشکلات روحی و روانی خود به ایجاد و گسترش

دیدگاههای فلسفی و روانی اقدام کرده است.

اگر چه این گونه اقدامات تا اندازه‌ای انسان را

امیدوار و خوشبین کرده است، ولی هرگز نمی‌تواند

شخصیت او را تحت الشعاع خود قرار دهد و رفتار او را

تحت کنترل درآورد. انسان نیازمند عاملی است که

همواره در دسترس باشد و جزئی از شخصیت او باشد،

این عامل چیزی غیر از ایمان مذهبی نمی‌تواند باشد.